ലയണൽ മെസ്സി അർജന്റീനയുടെ നീലയും വെള്ളയും കുപ്പായം അഴിച്ചുവെക്കുന്നത് ഒരു യുഗത്തിന്റെ അവസാനമാണ്. എന്നാൽ, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ താരത്തിന്റെ വിടവാങ്ങൽ ടീമിനെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തുമോ അതോ പുതിയൊരു തുടക്കത്തിന് വഴിയൊരുക്കുമോ എന്നത് ലോക ഫുട്ബോൾ ഉറ്റുനോക്കുന്ന കാര്യമാണ്.
മെസ്സിയുടെ അഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിടവ് വ്യക്തിഗത മികവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; കളിക്കളത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം, എതിരാളികളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭയം, സഹതാരങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ആത്മവിശ്വാസം എന്നിവ പെട്ടെന്ന് നികത്താനാവില്ല. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലമായി ലയണൽ സ്കലോണിയുടെ കീഴിൽ അർജന്റീന പടുത്തുയർത്തിയത് ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന ടീമിനെയല്ല, മറിച്ച് ശക്തമായ ഒരു കൂട്ടായ്മയെയാണ്.
ടീമിന്റെ ഭാവിയെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കിക്കാണാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് ഘടകങ്ങളുണ്ട്:
-
യുവനിരയുടെ കരുത്ത്: ജൂലിയൻ അൽവാരസ്, അലക്സിസ് മാക് അലിസ്റ്റർ, എൻസോ ഫെർണാണ്ടസ് തുടങ്ങിയവർ ഇതിനകം തന്നെ ലോകവേദിയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രതിഭ തെളിയിച്ചവരാണ്. അലജാൻഡ്രോ ഗർനാച്ചോ, വാലന്റൈൻ കാർബോണി, ക്ലോഡിയോ എച്ചെവേരി തുടങ്ങിയ യുവതാരങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയെ നയിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു.
-
തന്ത്രപരമായ മാറ്റങ്ങൾ: മെസ്സിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള കളിരീതിയിൽ നിന്ന് മാറി, കൂടുതൽ വേഗതയും ഹൈ-പ്രസ്സിംഗും നിറഞ്ഞ ഒരു ശൈലിയിലേക്ക് അർജന്റീനയ്ക്ക് മാറേണ്ടി വരും. റോഡ്രിഗോ ഡി പോളും ക്രിസ്റ്റ്യൻ റൊമേറോയും പ്രതിരോധത്തിലും മധ്യനിരയിലും സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കും.
-
നായകത്വവും മാനേജ്‌മെന്റും: സ്കലോണിയുടെ തന്ത്രങ്ങളും മാനേജ്‌മെന്റ് പാടവവുമാണ് ടീമിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്. എമിലിയാനോ മാർട്ടിനെസ്, ലൗട്ടാരോ മാർട്ടിനെസ് തുടങ്ങിയ മുതിർന്ന താരങ്ങൾക്ക് ടീമിന്റെ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അനുഭവസമ്പത്തുണ്ട്.
മെസ്സിയില്ലാത്ത അർജന്റീനയ്ക്ക് കിരീടങ്ങൾ നേടുക തുടക്കത്തിൽ വെല്ലുവിളിയാകുമെങ്കിലും, പ്രതിഭകളുടെ സമൃദ്ധിയും ശക്തമായ അടിത്തറയും ഉള്ളതിനാൽ അർജന്റീന ലോക ഫുട്ബോളിലെ വൻശക്തിയായി തന്നെ തുടരും.
